İstanbul’u yalnızca kıyılarıyla değil, suyun biçimlendirdiği yaşamı, mimarisi ve görsel belleğiyle okumak mümkün mü? İstanbul Modern’in yeni sergisi “Akıp Giden Şehir”, bu soruyu resim, fotoğraf, video, yerleştirme ve canlı performanslar arasında dolaşan bir seçkiyle ele alıyor. 19 Kasım 2026’da açılan sergi, 27 Haziran 2027’ye kadar ziyaret edilebilecek.
Nilay Dursun ve Ümit Mesci’nin küratörlüğünde hazırlanan sergi, 18. yüzyıldan günümüze uzanan 56 yapıtı ve 33 sanatçının bakışını bir araya getiriyor. HSBC sponsorluğundaki seçki, İstanbul Modern koleksiyonundan tarihsel çalışmalarla güncel üretimleri buluştururken Boğaziçi, Haliç ve tatlı su ekosistemlerini kentin kültürel kimliğinin ayrılmaz parçaları olarak değerlendiriyor.

Fotoğraf, sergide değişen şehir manzaralarının yanı sıra gündelik yaşamın izlerini de görünür kılıyor. Othmar Pferschy’nin “Rumeli Hisarı’na Bakış” başlıklı 1950 tarihli çalışması, kentin görsel belleğini fotoğraf üzerinden izlemek isteyenler için seçkinin duraklarından biri.

Othmar Pferschy, Rumeli Hisarı’na Bakış, 1950
Albert Barry’nin daha önce gün yüzüne çıkmamış İstanbul ve Adalar fotoğrafları ise Cenevre merkezli Éditions Take5 tarafından yalnızca 35 nüsha hazırlanan “Gölgelerden Işığa” kitabında bir araya geliyor. Stüdyo fotoğrafçılığından farklı olarak kadrajını çoğunlukla yakın çevresine yönelten Barry’nin yaklaşımı, gündelik hayata kişisel bir pencere açıyor. Aslı Çavuşoğlu’nun sergi için yeniden kurgulanan yerleştirmesi de fotoğrafı araştırmanın ve performansın parçası hâline getiriyor. Adalar, Fenerbahçe ve Ohrid Gölü’nde gerçekleştirilen performansların fotoğrafları; çizimler, maketler ve arşiv belgeleriyle birlikte okunuyor.
Resimden Güncel Yerleştirmeye
Serginin sanat çerçevesi fotoğrafla sınırlı değil. Hoca Ali Rıza, Abdülmecid Efendi, Nazmi Ziya Güran, Hikmet Onat, Cevat Erkul, Aliye Berger, Edip Hakkı Köseoğlu ve Naile Akıncı gibi isimlerin yapıtları, İstanbul’un farklı dönemlerde nasıl görüldüğünü yan yana getiriyor. Yolande Ardissone, Carlo Bossoli, Fabius Brest, Cevat Erkul ve Jean-Baptiste Vanmour’un bazı yapıtları İstanbul Modern’de ilk kez izleyiciyle buluşuyor.

Abdülmecid Efendi (1868–1944), Yelkenli
Cansu Çakar’ın 2025 tarihli “Altın Post”u da seçkinin güncel üretimleri arasında yer alıyor. Tarihsel manzaralarla bugünün sanat pratiklerini aynı sergide izlemek, kentin değişen imgesine tek bir mecradan değil, farklı görme biçimlerinden yaklaşmayı sağlıyor.

Cansu Çakar, Altın Post, 2025. İstanbul Modern Sanat Müzesi Koleksiyonu
TUNCA ve Guido Casaretto’nun 2005’te 9. Uluslararası İstanbul Bienali ile eş zamanlı gerçekleştirdiği performansı belgeleyen “Yüzen Gecekondu”, bu kez ilk defa bir yerleştirme olarak sunuluyor. Piknik Works’ün “Performatif Çizim #4: Akıntılar” çalışması ise İstanbul’un suyollarını ve topografyasını çizimle yeniden yorumluyor. FÖRNİ desteğiyle üretilen ve Tophane Parkı’na bakan fuayede yer alan çalışma, açılışın ardından da gelişmeye devam ediyor.

TUNCA ve Guido Casaretto, Yüzen Gecekondu, 2005

Piknik Works, Performatif Çizim #4: Akıntılar, sergi alanından görünüm
Hareketli Görüntü, Ses ve Müzenin Mekanı
Sena Başöz’ün küresel deniz taşımacılığına odaklanan iki kanallı videosu “Deniz Kuşu” ile Volkan Aslan’ın İstanbul çeşmelerinde 2018’den bu yana çektiği görüntülerle geliştirdiği çok kanallı yerleştirme, serginin ART TV Partneri Samsung’un katkılarıyla sunuluyor.

Volkan Aslan, Ölüye ağlayamayan insanların huzursuzluğu içindeyim, 2018–2026

Volkan Aslan’ın çok kanallı yerleştirmesinden görünüm
Uluslararası Misafir Sanatçı Programı kapsamında İstanbul’a konuk olan Mónica Baptista, Lundahl & Seitl ve Dimitris Skyllas’ın yapıtları da sergide ilk kez ziyaretçilerle buluşuyor. Skyllas’ın müzenin konumu, binası ve koleksiyonundan ilhamla 2025’te bestelediği çalışma, daha önce müzedeki bir performansla dinleyicilere sunulmuştu.
Renzo Piano tasarımı binanın su, ışık ve yansımalarla kurduğu ilişki de serginin düşünsel çerçevesine eşlik ediyor. Terastaki yansıtma havuzu ile gün ışığına göre görünümü değişen cephe, Karaköy kıyısındaki müzenin İstanbul’la bağını sergi mekânının dışına taşıyor.

Üç Canlı Performans
Tarabya Kültür Akademisi’nin 15. yıl etkinlikleri kapsamındaki “Su Akar Yolunu Bulur” programıyla bağlantılı performanslar, suyu beden, toplumsal ilişkiler ve kent belleği üzerinden ele alıyor. Tanja Ostojić’in “Suyla Bir Olmak” performansı 20 Kasım 2026 Cuma saat 19.00’da gerçekleştirilecek. Kadınların yüzme buluşmalarından beslenen çalışma, menopoz deneyimini paylaşım ve dayanışma bağlamında tartışıyor.
Nezaket Ekici’nin 27 Kasım Cuma saat 19.00’daki “Yol Üstünde – Güvenlik ve Şans” performansı, “Su gibi git, su gibi gel” uğurlama ritüelini müzenin denize bakan cephesine taşıyor. Mehtap Baydu’nun “Karşılıklı Serbest Atış”ı ise 4 Aralık Cuma saat 19.00’da irade, bağımlılık, kısıtlanma ve özgürleşme ilişkilerini ele alacak.
Katalog ve Ziyaret
Hazırlanmakta olan sergi kataloğu, yapıt fotoğrafları ve sanatçı metinlerini küratör yazılarıyla bir araya getirecek. Gürbey Hiz’in “Deniz Gördüğümüz Yerler” makalesi de İstanbul’da kıyı ile kent arasındaki ilişkinin 1890’lardan bugüne dönüşümünü inceleyecek.

Oya Eczacıbaşı ve Burçin Ozan
İstanbul Modern Yönetim Kurulu Başkanı Oya Eczacıbaşı, serginin suyu yalnızca kenti biçimlendiren bir unsur değil, yaşamı ve hafızayı şekillendiren bir değer olarak ele aldığını vurguluyor. HSBC Türkiye Genel Müdürü Burçin Ozan ise sponsorluğu kültürler ve kuşaklar arasında diyaloğu destekleyen bir ortaklık olarak değerlendiriyor.

Soldan sağa: Ümit Mesci, Oya Eczacıbaşı, Burçin Ozan ve Nilay Dursun
“Akıp Giden Şehir”, 19 Kasım 2026–27 Haziran 2027 tarihleri arasında İstanbul Modern’de görülebilir. Kaynak: İstanbul Modern’in 19 Kasım 2026 tarihli basın bülteni ve resmî sergi sayfası. Görseller: İstanbul Modern basın dosyası; eser ve sanatçı bilgileri ilgili fotoğraf açıklamalarında belirtilmiştir.




